تبلیغات
مهدویت و فرهنگ انتظــــار
photo #1
photo #2
photo #3
photo #4
photo #5
photo #6
photo #7
السلام علیک یا ابا صالح المهدی
لهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ
اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ
یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ
خدایا بلاء عظیم گشته و درون آشکار شد و پرده از کارها برداشته شد و امید قطع شدو زمین تنگ شد و از ریزش رحمت آسمان جلوگیرى شد و تویى یاور و شکوه بسوى تو است و اعتماد و تکیه ما چه در سختى و چه در آسانى بر تو است خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد
آن زمامدارانى که پیرویشان را بر ما واجب کردى و بدین سبب مقام و منزلتشان را به ما شناساندى به حق ایشان به ما گشایشى ده فورى و نزدیک مانند چشم بر هم زدن یا نزدیکتر اى محمد اى على اى على اى محمد
مرا کفایت کنید الزمان فریاد، فریاد، فریاد، دریاب مرا دریاب مرا دریاب مرا همین ساعت همین ساعت هم اکنون زود زود زود اى خدا اى مهربانترین مهربانان به حق محمد و آل پاکیزه اش
وصف تو چگویم مهدی....
ای شب تیره به چاه نگهت زندانی
ماه در پیش رُخت شهره به سرگردانی
سروها محو تماشای قدت پنهانی !
شده‌ام عاشق تو ، گرچه خودت می دانی !
بهره‌ام نیست ز عشق تو بجز حیرانی
طرح چشمم شده از دوری تو بارانی
طاق ابروی تو محراب نمازم شده است
نام تو ساده ترین راز و نیازم شده است 
جان فدای تو که جان نیست برایم بی تو
هیچ میلی به جهان نیست برایم بی تو
زندگی غیر زیان نیست برایم بی تو
چه بهاری که خزان نیست برایم بی تو
چهره مرگ نهان نیست برایم بی تو
عشق حتّی نگران نیست برایم بی تو
می کنم جان و دل خویش نثارت ، دل من
در خزان سوختم از یاد بهارت ، دل من
تو نگارین منی قلب من و تیر غمت
فرق من کاش شود شقّه ز شمشیر غمت
خم شود کاش دلم مثل کمان زیر غمت
جام می معنی گنگیست ز اکسیر غمت
شده کارم همه در پنجه تدبیر غمت
شده دیوان روی تو به زنجیر غمت
آه از عشق تو دیوانه شدن چیزی نیست
شمع باید شد پروانه شدن چیزی نیست
از فراقت چه بگویم تو که خود می دانی !
پیشت از درد بمویم تو که خود می دانی !
آه خالیست سبویم تو که خود می دانی !
کرده غم حمله بسویم تو که خود می دانی !
شده از اشک وضویم تو که خود می دانی !
فاش شد سرّ مگویم تو که خود می دانی !
داده فکر تو چنان آب به تیغ مژه‌ام
که شبی کشته شده خواب به تیغ مژه‌ام
هرکسی ـ آه ـ دگر با خبر از حال من است
ملک غم چند صباهیست در اشغال من است
اینکه افتاده بزیر قدمت بال من است
نور چشمان تو چون سایه به دنبال من است 
چه توان کرد خدا ! اینهم از اقبال من است
داغ هجر تو نصیب من و امثال من است
گرچه شیرین‌تر از این داغ کجا خواهم یافت
آخرش از دم درد تو دوا خواهم یافت
عشق را من سپر تیر هوس ساخته‌ام
از غمت گرد خود ای دوست قفس ساخته‌ام
بال من سوخته با سوز ز بس ساخته‌ام
پی خشنودی تو با همه کس ساخته‌ام
پی دیدار تو از اشک قبس ساخته‌ام
آه از آتش این سینه نفس ساخته‌ام 
سوختم گرچه ولی سوختنم وقف تو باد
آتش از چشم برافروختنم وقف تو باد
خلق تکفیر کنندم چه کنم ای مه من !
دوریت را بپسندم؟ چه کنم ای مه من !
بر غم خویش بخندم ؟ چه کنم ای مه من !
راه بر اشک ببندم ؟ چه کنم ای مه من !
می دهد خصم تو پندم ، چه کنم ای مه من !
دل که از غیر تو کندم ، چه کنم ای مه من !
عاشقم کوی تو را از که بجویم چه کنم
از پریشانی خود با که بگویم چه کنم
منبع:دلنوشته ای از یک عاشق



طبقه بندی: سروده و دلنوشته،
  06:04 ب.ظ  1391/02/31  فریبرز جلوه گر