امشب بهشت و گلشن رضوان مزین است ،
امشب رواق منزل جانان مزین است. 

امشب عرش وزمین برای جشن ، 
غرق زیور و جبرئیل درآسمان 
و زمین در حال صعود و نزول. 
درهای آسمانی گشاده و بر بام عرش، 
پرچم رحمت در اهتراز. 
ملائک کمر به خدمت بسته 
و در حال آمد ورفت. 

شب است و زمین نور باران، 
گویا خورشید هم منتظر است. 
چشم بود و افق بی انتهای آسمان ، 
گوش بود و نغمه بی پایان ملکوت . 
خدایا ارض و سماء را چه شده 
که اینگونه در هیجانند ؟ 

بیا دل را به گلستان مدینه ، 
به خانه فاطمه ببریم . 
اینجا چه خبر است که همه اهل بیت 
جمع اند و منتظر؟!!

احمد و علی (علیهما السلام ) را بنگر 
که چگونه چشم به فاطمه دوخته اند. 
آه گوش کن صدای دلنواز نوزادی را نمی شنوی ؟ 

آری انتظار به پایان رسید 
و دومین فرزند علی و فاطمه ( علیهما السلام )، 
نور چشم پیامبر به دنیا آمد ،

ملائک را ببین که با آب کوثر 
شستشویش می دهند . 

آنطرف را بنگر حوران رضوان ، 
حریر بهشتی آورده اند 
تا فرزند فاطمه را با آن بپوشانند. 

به راستی کدام دل است که از لبخند 
چشمان نازنین و نگاه عرشی آن نوزاد ، 
به تلاطم در نیاید ؟! 
نبی کودک را به دامان گرفته ، 
از عرش ندا می رسد که نامش را
" حسین "بگذار.

او را به سینه می چسباند ومی بوید. 
شادی و شعف خانه علی (ع) را پر نموده، 
ملائک ندا می دهند: 
به به ازاین شکوفه باغ محمدی 
به به ازاین چراغ فروزان احمدی 

خوش آمدی حسین جان 
که جان عالمی فدای نام تو باد 








 
تقدیم به ساحت مقدس سومین پیشوای شیعیان جهان
سید وسالارشهیدان آقا امام حسین علیه السلام 


مقالات:







 







میلاد ستارگان آسمان ولایت
حضرت امام حسین(ع) ، 
حضرت امام سجاد (‎ع) 
و
 حضرت عباس(ع)
بر شما مبارک باد.

سلام بر تو که گلویت، بوسه‏ گاه پیامبر بود.
ای خلاصه فاطمه و علی!
بر ما بتاب که در تیرگی خاک، بی‏ آفتاب یاد تو، پامال عبور روزهاییم 
و تنها عشق است که می‏ تواند در تعریف تو، قد راست کند.
امروز، خانه محقر علی، در آفتاب جمال تو، به مرکزیّت عالم، شناخته خواهد شد 
و نورِ سرگردانِ حسین که سال‏ها پیش از خلقت آدم در افلاک غوطه می‏خورد، 
در قاب جسم خویش، حلول خواهد کرد.
بیا ای هم‏بازی جبرئیل و پیمبر، 
که عشق تو، هول قیامت و سکرات مرگ را بر ما آسان می‏کند.
سلام کردم و به من تبسمت جواب داد 
فتاد سایه ‏ات سرم، دوباره آفتاب داد 
چهار سوی خانه ‏ام سلام می‏ فرستمت
سلام دادم و به من دعای مستجاب داد 
آسمان‏ها را آراسته‏اند.
پرچم‏های سبز و سرخ، در کوچه کوچه کهکشان، 
با نسیم دلنواز صلوات به حرکت در می‏آیند و کاینات،
منتظر آمدن کسی است که نام مبارکش را بر تارک عرش آویخته‏اند؛ حسین!
مشتاق‏تر از تمام آسمانیان، آن‏که در کالبد روحانی خویش نمی‏گنجد، 
جبریل علیه‏السلام است.
اوست که آغوش پرندین خود را به سمت نوازشش گشوده است.
امروز تمام آسمان را سرود «فتبارک الله» فرا گرفته است.
وه چه زیباست کودک زهرا علیهاالسلام ! 
وه چه زیباست میوه طاها!
گویی تبسمش آکنده از عطر سیب است؛
عطر سیبی که هنوز هم بهترین خاطره مدینه و دل‏انگیزترین عطر پگاهان کربلاست. 
چون نوری که از دل خورشید برآید.
قدم در عالم خاک می‏گذارد و آغازین شگفتی حضورش را با سجده در برابر محبوب و حبیب خویش به تماشا می‏گذارد.
و لحظه‏ای بیش نیست که سر ارادت خاکستان به آستان حضرت دوست نهاده است؛
سری که در نهایت، قربانی کوی او خواهد شد.
گویی تمام افلاکیان نامش را می‏دانند و مرامش را می‏ستایند!
گویی تمام عرشیان، از روز ازل منتظر تولّد او بوده‏اند. 
پرچم غیرت را در کویر نامردمی‏ها به اهتزاز درآورد!
او می‏آید از ازلی‏ترین نقطه آفرینش که چراغ هدایت باشد و کشتی نجات.
او می‏آید تا عاشورا به عظمت خویش ببالد.
او می‏آید تا کربلا، مشام جهان را با «عطر سیب» آشنا کند.
او می‏آید تا ولایت، اوج غریبانگی خود را حس کند.
او می‏آید تا صبر را، ایثار را، شهادت را... معنا کند.
او می‏آید تا کسی «غیرت دینی» را به فراموشی نسپارد.
می‏آید تا سفارش به امر به معروف و نهی از منکر بر زمین نماند.
آری، می‏آید، نقطه اوج رسالت و ولایت؛ نقطه‏ای که قله کمال آدمی و نزدیک‏ترین فاصله با خداوند است؛ 
آنجا که حتی فرزند مانع این قرابت نمی‏شود!
مولا، ای عظمت شهادت!
چقدر نامت دلنشین است؛ حتی برای شهادت!
چیست پنهان در نامت که اشک را مجال تأمل و درنگ نمی‏دهد و عشق را حیران عاشقانگی خویش کرده است!
مولای عاشقان جان باخته! 
چقدر یادت برای عارف شدن مغتنم و نامت برای عاشق شدن زیباست!
کربلا تنها با تبسّم تو جان گرفت و عاشورا تنها با ترنم عاشقانگی‏هایت نامی شد.

مولای عاشقان!
سلام بر تو باد تا واپسین روز آسمان و زمین!
میلادت مبارک!

منبع:احادیث و مقالات این مطلب برگرفته از وبسایت آیه های انتظار می باشد.