تبلیغات
مهدویت و فرهنگ انتظــــار
photo #1
photo #2
photo #3
photo #4
photo #5
photo #6
photo #7
السلام علیک یا ابا صالح المهدی
لهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ
اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ
یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ
خدایا بلاء عظیم گشته و درون آشکار شد و پرده از کارها برداشته شد و امید قطع شدو زمین تنگ شد و از ریزش رحمت آسمان جلوگیرى شد و تویى یاور و شکوه بسوى تو است و اعتماد و تکیه ما چه در سختى و چه در آسانى بر تو است خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد
آن زمامدارانى که پیرویشان را بر ما واجب کردى و بدین سبب مقام و منزلتشان را به ما شناساندى به حق ایشان به ما گشایشى ده فورى و نزدیک مانند چشم بر هم زدن یا نزدیکتر اى محمد اى على اى على اى محمد
مرا کفایت کنید الزمان فریاد، فریاد، فریاد، دریاب مرا دریاب مرا دریاب مرا همین ساعت همین ساعت هم اکنون زود زود زود اى خدا اى مهربانترین مهربانان به حق محمد و آل پاکیزه اش
امام زمان(عج) در آیینه دعاى افتتاح

منتظر و منتظر

در قسمتى از دعاى افتتاح آمده است:
»صَلّ عَلى وِلىِّ اَمْرِكَ القائِمِ الْمُؤَمَّل وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَر؛
درود بفرست بر ولىّ خود صاحب الامر(عج) امام قائم مورد آرزو و عدالت منتظر«
اساساً داشتن روح انتظار منّتى بزرگ است كه خداوند به شخص مؤمن در عصر غیبت عطا كرده است.
منبع:راسخون



دغدغه او نیز این است كه مبادا از او بى وفایى یا بى لیاقتى سر بزند و خداوند این مقام را از او بگیرد. منتظر پس از اینكه در دعاى افتتاح شهادت در راه خدا را درخواست مى كند به خداوند عرض مى كند: اللهم انّى اسئلكَ أنْ تَجْعَلَنى مِمَّنْ تَنْتَضِر بِهِ لدینكَ وَ لا تَسْتَبْدِلْ بى غَیْرى... خدایا از تو مى خواهم كه مرا از كسانى قرار دهى كه دین خود را به وسیله آن ها یارى كنى و در این امر، دیگرى را به جاى من قرار ندهى. آنچه كه مهم است اینكه انسان روحیه انتظار را در درون خود نهادینه و آن را تا پایان عمر حفظ كند و وقتى به چنین درجه اى رسید، دیگر نباید از اینكه ممكن است زمان ظهور را درك نكند غمگین باشد؛ زیرا امام باقر (ع) چنین وعده داده است: ما ضَرَّ مَنْ ماتَ مُنْتَظِراً لَأمْرنا ألاّ یَمُوتَ فى وَسَطِ فُسُطاطِ المَهْدِىّ و عَسْكَرِهِ(اصول كافى، ج 1، ص 372)

كسى كه در انتظار امر (فرج)، بمیرد ضرر نكرده است (و نگران نباشد) از این كه در میان خیمه مهدى(عج) و لشكر او نمرده است. از سوى دیگر منتظر همواره چشم به راه منتظر است چشم براه كسى كه در این فراز از دعاى افتتاح از ایشان تعبیر به عدل منتظر شده، عدالتى فراگیر و گسترده كه حتى به درون خانه ها نیز نفوذ مى كند و روابط خصوصى افراد خانواده را تحت تأثیر قرار مى دهد. كارى كه از عهده هیچ حكومتى بر نمى آید. امام صادق (ع) مى فرماید: به خدا سوگند مهدى(عج) عدالتش را تا آخر زوایاى خانه هاى مردم وارد مى كند، هم چنان كه سرما و گرما وارد خانه ما مى شود. پس:(بحارالانوار، ج 52، ص 362)
السّلامُ عَلى شَمْس الظَّلامِ وَ پَدْرِ التَتَّمامِ، السَّلامُ عَلى ربَیع الْاَنامِ وَ نَضَرة اِلْاَیّامِ سلام بر خورشید تاریكى ها و ماه پب(مفاتیح الجنان، دعاى حضرت صاحب الامر(عج))
چهارده، سلام بر بهار مردم و خرمّى زمانَ.
پیام: اگر روح انتظار در كسى نهادینه شود، اجر سرباز امام زمان(عج) را دارد.
در فرازى »فرشتگان خدمتگزار« از دعاى افتتاح آمده است:
وَ حُفَّهُ بِملائَكَتِكَ المُقَّربینَ وَ اَیّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُس یا رَبَّ الْعالَمینَ
او را به سپاه فرشتگاه مقربّت فراگیر و به روح القدسش مؤید بدار اى پروردگار عالمین فرشتگان از طرف خداى عزّوجل مامورند كه تحت فمران امام (ع) باشند در هر كارى به خدمت امام(عج) برسند و با اجازه ایشان آنچه را متعلق به امام است بین خلائق تقسیم كنند، خدا به آنها امر فرموده كه مطیع ائمه (ع) باشند و به فرمان ایشان عمل كنند.
امام موسى بن جعفر (ع) فرمودند: مامِنْ مَلَك یهُبِطُهُ اللَّه ذ فى اَمْرممّا یَهبْطُ لَهُ اِلّابَدَأ بالامام، فَعَرَضَ عَلَیْه و اِنّ مُخْتَلَفَ الملائِكَةِ مِنْ عِنْدِ اللَّه تباركَ و تعالى اِلى صاحِبِ هذا الأَمْرِ
(همان، ج 26، ص 357)
هیچ دسته اى نیست كه خدا او را براى كارى فرو فرستد مگر این كه از امام شروع مى كند و آن كار را خدمت امام (ع) عرضه مى كند و به طور كلى آمد و شد ملائكه از جانب خداى تبارك و تعالى به سوى صاحب این امر (حجت خدا) است.
امام حسین (ع) مى فرماید: واللَّه ما خَلَق اللَّهُ شیئاً اِلّا وقَداَمَره بالطّاعَةِ لنا 3 قسم به خدا، خدا چیزى را نیافریده، مگر آن كه به او امر فرموده تا از ما اطاعت و فرمانبردارى كند، بنابراین فرشتگانى كه براى انجام كارى به زمین فرود مى آیند، باید مطیع اوامر امام باشند.

دعا براى امام زمان(عج)
 

در دعاى افتتاح آمده است: اللَّهُمَّ اَعِزَّهُ وَ اَعْزِرْ بِهِ وَ انْصُرْهُ وَ انْتَصِرْ بِهِ وَ النْصُرْهُ نَصْراً عَزیزاً وَ افْتَحْ لَهُ فَتْحاً یَسیراً وَ اجْعَلْ لَهُ مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصیراً
خدایا او را (امام زمان(عج) را) عزّت بخش و ما را به ظهورش عزیز گردان و او را یارى كن و ما را به او یارى فرما و او را نصرت كامل با عزّت و اقتدار بخش و جهان را به دست او فتح كن و از جانب خود او را سلطنت و قدرت عنایت فرما.
منتظر حقیقى در هر حالى، نگران امامش است و از این كه به او آزارى برسد، آزرده خاطر مى شود. از این رو افزون بر دادن صدقه براى دفع بلا از او، براى سلامتى او دعا مى كند. او با زبان دل دعاى فرج را براى سلامتى اش زمزمه مى كند كه خدایا در این ساعت و در همه ساعات، ولىّ و دوستت، حجة بن الحسن را كه درود تو بر او و پدرانش باد سرپرست و حافظ و رهبرى و یاور و راهنما و نگهبان باش. تا او را از روى میل و رغبت مردم در روى زمینى سكونت دهى و زمانى دراز بهره مندش سازى.
منتظر با دركى كه از آثار و بركات ظهور دارد و آگاهى از زیان هاى تأخیر در فرج آن حضرت، از صمیم قلب براى ظهور مولایش دعا مى كند و از خداوند تعجیلدر چنین امرى را مى خواهد. او مى داند كه مولایش نیز این دعا را دوست دارد و خود نیز براى ظهور خود دعا مى كند و به شیعیانش نیز دستور داده كه براى فرجش دعا كنند: اَكْثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعجیلِ الْفَرَجِ فَاِنَّ ذلِكَ فَرَجُكُمْ.
(بحارالانوار، ج 52، ص 92)
براى تعجیل در فرج زیاد زیاد دعا كنید كه این كار خود فرج شماست.

جانشین و خلیفه خدا در زمین
 

در فرازى دیگر از دعاى افتتاح مى خوانیم: اِسْتَخلِفْهُ فِى الْاَرْضِ كَما اسْتَخْلَفْتَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِ مَكِنْ لَهُ دینَهُ الّذى اَ تَضیْتَهُ لَهُ و او را خلیفه خود در زمین گردان، چنانكه پیشینیان او را امام و خلیفه گردانیدى و او را تمكین ده براى حفظ دین او كه پسند توست.
وجود امام نعمتى است بى انقطاع كه پروردگار مهربان به بندگانش عطا فرموده است. این نعمت گاهى به صورت آشكار و گاه پنهان نصیب بندگان مى شود، خداوند متعال در قرآن كریم مى فرماید: واَسْبَغَ علیكم نِعْمَهُ ظاهِرَةً و باطَنِةً و نعمت هاى ظاهر و باطن خود را بر شما تمام كرده است. (لقمان / 20) نعمت آشكار، امام آشكار است و نعمت باطن امام غائب است خداوند متعال، نظام دنیا را به گونه اى قرار داده است كه بدون وجود امام (ع) امكان زندگى روى زمین وجود ندارد، چرا كه زمینى به بركت امام (ع) قرار و آرامش مى یابد، امام صادق (ع) مى فرماید: جَعَلَهُمْ اللَّهُ اركانَ الأرض أن تَمیدَبِهِمْ.
(اصول كافى، كتاب الحجة، باب ان الائمه هم اركان الارض، ح 1)
خدا ایشان را اركان زمینى قرار داده است تا اهلش را نلرزاند.
امام صادق (ع) در روایتى دیگر وجود دنیا را بدون حجت خدا چنین ترسیم مى كند: لوبَقِیَتِ الْأَرضُ بَغْیرِ اِمامٍ لَساخَتْ اگر(همان، ح 10)
زمینى بدون امام بماند، فرو مى ریزد. پیامبر گرامى اسلام در روایتى حتى پابرجایى آسمان ها را افزون بر ثبات زمین از آثار محبت خدا مى شمارد: بِهِمْ یُمْسِكُ اللَّهُ السّماءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرضِ الّارَبِهِم حَفْظُ اللَّهُ الأرضَ اَنْ تمیدَ بِاَهْلِها خدا به وسیله(بحارالانوار، ج 2 (ع)، ص 120)
ایشان، آسمان را از این كه بدون اجازه او بر زمین افتد، نگاه مى دارد و به وسیله ایشان، زمین را حفظ مى كند كه اهل خود را به تزلزل در نیاورد.

فتنه و آزمایش سخت در آخر الزمان
 

در بخشى از دعاى افتتاح آمده است: اَللَّهُمَّ اِنّا نَشْكُو اِلَیْكَ فَقْدَ نَبِیّنا صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ غَیْبَة وَ لِیِّناَ وَ كَثرَةَ عَدُوِّنا و قِلّةَ عَدَدِنا وَ شِدَّةَ الْفِتَن بِنا و تَظاهُرَ الزَّمانِ عَلَیْنا.
بارالها به درگاه تو شكایت مى كنیم از فقدان پیغمبرت6 و از غیبت امام ما و بسیارى دشمن ما و كمى عدد ما و فتنه هاى سخت بر ما و غلبه محیط روزگار بر ما
یكى از سنّت هاى مهم و تغییرناپذیر الهى، سنت امتحان است، بر طبق این سنت هركس كه ادعاى ایمان نكند و خود را مؤمن بداند، مورد آزمایش الهى قرار خواهد گرفت تا علاوه بر این كه خود را بهتر بشناسد با قبولى در این امتحانات بر درجات و رشد خود بیفزاید. قرآن كریم مى فرماید: اَحَسِبَ النّاسُ اَنْ یُتْرَكُوا اَنْ یَقُولُوا آمَنّارُهُمْ لایُفْتَتُون (عنكبوت / 1) آیا مردم گمان كرده اند، به صرف اینكه بگویند ایمان آورده ایم، رها مى شوند و آزمایش نمى شوند. امام رضا (ع) درباره آزمایش هاى الهى قبل از ظهور چنین مى فرمایند: واللَّه ما یَكُونُ ما عَدُوُّنَ اَعْیُنكُمْ اِلَیْهِ حَتِىَّ تُمَحَّصُوا وَ تُمَیَّزُوا حَتَّى لایَبْقى مِنْكُمْ اِلّا الْاَنْدَرُ فالْاَنْدَرُ
(بحارالانوار، ج 52، ص 114)
سوگند به خدا آن چه چشم بدان دوخته اید، نخواهد شد تا این كه آزمایش شوید و (مؤمن و منافق) از هم جدا گردند و تا این كه از شما باقى نماند مگر نادرترین پس نادرترین.«./ آنچه مسلم است فتنه ها و آزمایش هاى آخر الزمان به قدرى است كه بسیارى از مدعیان دیندارى و ولایت اهل بیت (ع) دست از دیندارى خود بر مى دارند امام صادق (ع) در این باره فرمودند: به خدا قسم شما شیعیان امتحان مى شوید و غربال خواهید شد. چنان كه دانه تلخ از میان گندم جدا مى شود. در(همان، ص 101)
این حال امام على (ع) درباره نقش تقوا در نجات از فتنه ها مى فرمایند: اِعْلَمُوا اَنّه مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یِجَعْلَ لَهُ مَخْرَجاً مِنَ الْفِتَن وَ نوراً مِنَ الظَّلم بدانید كه هركسى تقواى الهى داشته باشد، خداوند براى او راه خروجى از فتنه ها و نورى در تاریكى قرار(نهج البلاغه، خطبه 183)
مى دهد.

شناخت خدا در پرتو شناخت امام
 

در دعاى افتتاح آمده است:
یَعْبُدُكَ لایُشرِكُ بِكَ شَیْئاً
خوف او را پس از این مدّت بدل به ایمنى گردان، تا تو را بپرستد و هیچ به تو شرك نیاورد. اما حقیقت مجسم است حضور او در میان مردم، توحید و یكتاپرستى را گسترش مى دهد. حقیقت شناخت خدا، تسلیم شدن نسبت به حجت اوست و آن كسى كه چنین تسلیمى ندارد، در واقع موحّد نیست چنین كسى سر تسلیم در مقابل امامان كفر فرو مى آورد و ولایت آنان را مى پذیرد و از این رو بدون نكه خود بداند، مشرك شده است امام باقر (ع) مى فرمایند: اِنّ اللَّهَ عَزّوجَلَّ لَصَبَ عَلِیّاً (ع) عَلَماً بَیْنَهُ و بَیْنَ خَلْقِهِ و مَنْ نَصَبَ مَعَهُ شیئاً كانَ مُشْركاً همانا خداى عزّوجل على (ع) را پرچم و نشانه میان خود و آفریدگانش(اصول كافى، باب الایمان و الكفر، باب الكفر، ح 20)
قرار داده است و هركس براى دیگرى در كنار او مقامى قائل شود، مشرك است. / شرك نسبت به خو این است كه در برابر خدا و آن راهى كه خدا براى بندگى خود قرار داده، چیزى را قرار دهیم، بنابراین، بعضى از مشركین براى خدا شریك قائلند و برخى دیگر براى رسول خدا وعده اى در برابر امام، شریكى قرار مى دهند، هر سه گروه از این جهت كه مشركند با هم تفاوت ندارند. بنابراین همانطور كه معرفت امام، هم طریق توحید است و هم نشانه و مویه آن، دشمنى با امام نیز، هم طریق شرك است و هم نشانه و میوه آن ابو حمزه ثمالى از امام باقر (ع) نقل مى كند: اى ابوحمزه، همانا فقط كسى خدا را عبادت مى كند كه او را شناخته باشد ولى آن كسى كه خدا را نشناخته، گویى غیر خدا را گمراهانه عبادت مى كند. عرض كردم: معرفت خدا چیست؟ فرمود: اینكه خدا را تصدیق كند و محمد رسول خدا6 را تصدیق كند. همراه با دوستى على (ع) و پذیرفتن امامت او و امامان هدایت پس از او و بیزارى جستن از دشمنانشان به سوى خدا و شناخت خدا چنین است.
(بحارالانوار، ج 2 (ع)، ص 57)
پیام: حقیقت خداشناسى، در شناخت و پیروى كامل از حجت خدا صورت مى گیرد و دشمنى با امام نیز طریق شرك و گمراهى است.

بصیرت دینى و احیاى سنت پیامبر6
 

در فرازى از دعاى افتتاح مى خوانیم:
»اللَّهُمَّ اَظْهِرْ بِهِ دینَكَ وَ سُنَّةَ نَبِّیِكَ حَتّى لایَسْتَخْفِىَ بشَى ءٍ مِنَ الْحَقِّ فَحافَةَ اَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ؛
خدایا به دست او (مهدیبت) دینت را و نعمت پیغمبرت را آشكار ساز تا آنكه دیگر چیزى از حق و حقیقت از خوف احدى از خلق مخفى نماند.
بیا بیا كه كتاب خداست بى تو غریب
كجاست دانش بى دانشان، كتاب كجا
همه انسان ها به معارف ناب الهى نیازمندند. و براى بصیرت یافتن در دین نیز به امام وابسته اند و فیض كاشانى آشنایى بیشتر با حلال و حرام خدا در پرتو حضرتش خواهد بود. در دعاى ندبه به آن حضرت خطاب مى كنیم:
اَیْنَ یُحْیى مَعالِمِ الدّینِ وَ اَهْلِهِ كجاست آن كه معالم و معارف دین و اهل دین را زنده مى كند
(مفاتیح الجنان)
منتظر به خوبى مى داند كه بدون شناخت صحیح و دقیق دین نمى تواند به وظایفى كه در قبال خداوند و حجّت او دارد، به درستى جامه عمل بپوشاند. كسانى كه صرفاً به ظواهر دین مى پردازند و در تطبیق اعمال و عباداتشان با حكم شرع و دستورهاى خداوند بى توجهى مى كنند به جاى كمك به امام زمان(عج)، آن حضرت را رنج مى دهند. خود آن حضرت از دین داران ضعیف و بى توجه بدین گونه شكایت مى نماید:
قَدْ آذانا جُهَلاءُ الشّیعَةِ و حُمقائُهُمْ وَ مَنْ دینُهُ جَناحُ البَعُوضَةِ اَرْحَجُ مِنْهُ.
(بحارالانوار، ج 25، ص 266)
بدون شك شیعیان جاهل و كم خردان آن ها و كسانى كه بال پشه از دین آن ها محكم تر است، ما را آزار مى دهند. بنابراین منتظر نهایت بینش و بصیرت خود را به كار مى گیرد تا آن چه را كه در دین نیست، به اسم دین نپذیرند و آن چه را در دین آلت، رها و طرد نسازد و در این راه از علماى ربانى كمك مى گیرد.

درخواست فرج حضرت مهدى(عج)
 

در دعاى افتتاح آمده است: وَاسْتَجِبْ بِهِ دَعْوَتَنا وَ اَعْطِنا بِهِ سُؤْلَنا و بَلِّغْنا بِهِ مِنَ الدُّنْیا وَ الْأَخِرَةِ امالَنا و اَعْطِنا بِهِ فَوْقً غْبَتِنا یا خَیْرَ الْمسؤلینَ دعاهاى ما را مستجاب و درخواست هاى ما را عطا فرما و به آرزوهایى كه در دنیا و آخرت داریم برسان و به ما فوق آنچه مایلیم عطا فرما اى بهترین سؤال شدگان
كسى كه در انتظار ظهور حضرت ولىّ عصر(عج) به سر مى برد، بالاترین آرزویش در زندگى فرج و گشایش آن امام منتظر است و بیشترین چیزى كه او را ناراحت مى كند، سختى ها و ناراحتى هایى است كه در زمان غیبت به امام زمانش مى رسد. بنابراین وظیفه خود مى داند كه براى تعجیل در فرج حضرتش دعا كند او این نیت حسنه را از خود حضرت آموخته است آنگاه كه پس از به دنیا آمدن به صورت به سجده مى افتند و از خداوند چنین طلب مى كنند: اَللّهُمَّ اَنْجِزْ لى وَعْدى و اَتْمِمْ لى اَمْرى وَ ثَبّتْ وَ طْاَتى وَ امْلاءِ الْاَرْضَ بى عَدْلاً و قِسْطاً خداوند، وعده اى كه به من داده اى، عملى ساز و امر مرا به اتمام(بحارالانوار، ج 51، ص 13)
رسان و گام هاى مرا استوار گردان و زمینى را به وسیله من پر از عدل و داد كن.
البته دعا براى تعجیل فرج، سنّتى بوده كه امامان گذشته ما هم به آن عمل مى كردند و بر آن اصرار داشتند از جمله امام صادق (ع) كه در صبح روز بیست و یكم ماه رمضان پس از اداى فریضه صبح به سجده رفته و در انتهاى یك دعاى نسبتاً بلند به درگاه ایزد یكتا چنین عرضه داشتند: خدایا از تو مى خواهم به حقّ همه آنچه از تو درخواست كردم و آنچه نخواستم از جلال و عظمتِ تو كه اگر آنها را مى دانستم به حقّ آنها هم از تو درخواست مى كردم كه بر محمد6 و اهل بیت او درود بفرستى و اجازه فرمایى فرج كسى را كه فرج همه اولیا و برگزیدگان تو از آفریدگانت به فرج اوست و به وسیله او ستمكاران را نابود و هلاك مى كنى، اى پروردگار جهانیان در این امر تعجیل بفرم!

  10:56 ق.ظ  1391/03/4  فریبرز جلوه گر